در صنعت تولید فولاد ، نورد گرم - نورد و سرماخوردگی دو فرآیند مجزا است که هر کدام دارای ویژگی ها و برنامه های منحصر به فرد هستند.
1.
ظاهراً تفاوت در دمای پردازش نهفته است. داغ - نورد در دماهای بالا انجام می شود ، به طور معمول بالاتر از دمای تبلور مجدد فلز ، معمولاً در حدود درجه {1}} برای فولاد. در چنین دماهای بالا ، این فلز قابل انعطاف تر می شود و باعث تغییر شکل آسان تر می شود. در مقابل ، نورد سرد در دمای اتاق یا کمی بالاتر انجام می شود. بدون کمک گرمای زیاد ، این فلز مقاومت بیشتری در برابر تغییر شکل ارائه می دهد و در طی فرآیند نورد نیاز به نیروی بیشتری دارد.
2. خصوصیات مکانیکی
این دو فرآیند همچنین منجر به خصوصیات مکانیکی مختلف محصول نهایی می شوند. محصولات گرم - نورد به طور کلی دارای ساختار دانه ای نسبتاً درشت هستند. این امر به آنها به انعطاف پذیری و سختی خوبی می بخشد ، و آنها را برای برنامه هایی که در آن شکل گیری و تأثیرگذاری بسیار مهم است ، مناسب می کند ، مانند ساخت و ساز برای تیرهای ساختاری و در صنعت خودرو برای اجزای شاسی. از طرف دیگر ، محصولات نورد شده به دلیل کار ، ساختار دانه ای ظریف تر و یکنواخت تری دارند - اثر سخت شدن در هنگام نورد درجه حرارت پایین. این منجر به قدرت و سختی بیشتر می شود ، اما انعطاف پذیری را کاهش می دهد. آنها غالباً در برنامه هایی که خواستار دقت و کیفیت بالایی هستند ، مانند تولید قطعات مهندسی شده در الکترونیک و پانل های بدنه بالا اتومبیل مورد استفاده قرار می گیرند.
3. پایان سطح
پایان سطح تمایز دهنده دیگری است. محصولات نورد داغ معمولاً دارای یک سطح خشن با یک لایه مقیاس هستند که در طول پردازش درجه حرارت بالا تشکیل شده است. در صورت نیاز به کیفیت بهتر سطح ، این مقیاس باید حذف شود. در مقابل ، محصولات نورد سرد دارای سطح صاف و براق هستند. این سطح عالی عالی باعث می شود ورق های نورد بسیار مناسب برای کاربردهایی که زیبایی شناسی در آن اهمیت دارد ، مانند تولید لوازم خانگی و فلزات تزئینی.
4. تحمل بعدی
Cold - نورد تحمل ابعادی بسیار محکم تری در مقایسه با داغ - نورد ارائه می دهد. از آنجا که فلز در سرماخوردگی تمایل کمتری به گسترش و قرارداد در طی فرایند دارد ، محصولات نهایی را می توان با ابعاد بسیار دقیق تولید کرد. محصولات گرم - نورد ، به دلیل عملیات درجه حرارت بالا و