جوشکاری روکش یک فرآیند جوشکاری است که شامل رسوب لایه ای از فلز مقاوم در برابر سایش، مقاوم در برابر خوردگی و مقاوم در برابر حرارت بر روی سطح یا لبه قطعه کار است.
جوشکاری سطحی مزایای اقتصادی قابل توجهی در بهبود عمر مفید قطعات، استفاده معقول از مواد، بهبود عملکرد محصول و کاهش هزینه ها دارد.
برای دستیابی به نتایج جوشکاری رضایت بخش، قطعات کار و میله های جوشکاری مختلف به فرآیندهای جوشکاری متفاوتی نیاز دارند.
مشکل رایجی که در جوشکاری روکشی با آن مواجه می شود ترک خوردگی است و روش های اصلی برای جلوگیری از ترک خوردن عبارتند از:
1. پیش گرم کردن قبل از جوشکاری، کنترل دمای بین لایه ها و خنک شدن آهسته پس از جوشکاری.
2. عملیات حرارتی کاهش تنش را پس از جوشکاری انجام دهید.
3. از جوشکاری روکش چندلایه خودداری کنید و از میله های جوشکاری روکش نوع هیدروژن کم استفاده کنید.
4. در صورت لزوم، لایه انتقال بین لایه روکش و فلز پایه را جوش دهید (با استفاده از میله های جوشکاری با کربن معادل کم و چقرمگی بالا).
یادداشت:
① قبل از جوشکاری، روغن دوزی و ناخالصی های روی قطعه کار باید کاملا تمیز شود.
② این میله جوشکاری باید در انبار خشک نگهداری شود. در صورت مرطوب بودن باید قبل از استفاده در دمای 200 درجه خشک شود.
③ اگر محتوای کربن ماده پایه برای جوشکاری روکش زیاد باشد، یا اگر قطعات منگنز یا آلیاژ ریختهگری شده باشند، ماده پایه باید در حدود 400 درجه -500 درجه یا لایهای از محیط "506" از قبل گرم شود. ابتدا باید از میله جوشکاری فولاد کربنی برای جوشکاری روکش استفاده کرد و سپس جوشکاری روکش را در حالی که داغ است انجام داد و پس از جوشکاری به آرامی خنک می شود.
④ لایه جوش را نمی توان برش داد و فقط می توان آن را آسیاب کرد.